loading

Show info

Współfinansowano ze środków
Funduszu Sprawiedliwości,
którego dysponentem jest
Minister Sprawiedliwości

STOP PRZEMOCY WOBEC DZIECI

Konsekwencje traumy

O Traumie

Sytuacja traumatyczna

TO, CZY SYTUACJA BĘDZIE TRAUMATYCZNA DLA DANEJ OSOBY, ZALEŻY OD WIELU CZYNNIKÓW:

  • Samo wydarzenie: jak bardzo jest zagrażające? Jak długo trwa? Jak często się zdarza?
  • Sytuacja życiowa w chwili wydarzenia: wsparcie ze strony rodziny i przyjaciół;
  • Fizyczne i psychiczne cechy osoby: odporność genetyczna, siła, sprawność, wiek;
  • Zasoby zewnętrzne: pomocny przyjaciel, bezpieczne miejsce.

Badania pokazują, że istnieje pewna prawidłowość w przeżywaniu traumy przez osoby, które jej doświadczają. Część ludzi po zdarzeniu traumatycznym wraca do pełnej sprawności. W kontekście oceny ich stanu psychicznego, można ocenić ich jako w pełni zdrowych, gdyż trauma nie wywołała u nich żadnych poważniejszych skutków.

Kolejną grupę stanowią ci, którzy przeżyli traumę, a jej skutki odczuwają jeszcze przez pewien czas. Zwykle cierpią na objawy związane z przeżytymi urazowymi wydarzeniami, ale w wyniku pomocy rodziny, przyjaciół bądź specjalistów a także upływ czasu – wracają do dawnej sprawności. Na dłuższą metę – trauma staje się wydarzeniem, które odchodzi do przeszłości, nie determinuje ich dalszego życia.

Ostatnią grupę stanowią osoby, dla których trauma dosyć znacząco zdominowała i zdezorganizowała życie. Są to zwykle osoby, u których stwierdza się zespół stresu pourazowego. Uraz często powraca jako żywe, realne doświadczenie, a codzienne funkcjonowanie jest często mu podporządkowane. Trauma, mimo, iż zdarzyła się w określonym czasie w przeszłości, wciąż powraca czyniąc życie takiej osoby (i często jej najbliższych) bardzo trudnym. Zwłaszcza takie osoby potrzebują specjalistycznej pomocy np. u psychotraumatologa, psychologa, pracownika ośrodka interwencji kryzysowej.

 

Konsekwencje traumy

Nieleczona trauma może prowadzić do:

  • uzależnienia od alkoholu, hazardu, narkotyków, seksu;
  • zaburzeń związanych z jedzeniem;
  • zaburzeń somatycznych, częste choroby;
  • samookaleczeń, zachowań destrukcyjnych, sportów ekstremalnych i uzależnienia od stanów bliskich śmierci;
  • wycofania się z życia społecznego;
  • zaburzeń w sferze seksualnej;
  • zaburzeń kompulsywnych;
  • reakcji z ciała np. przyspieszone tętno, pocenie się, drżenie mięśni, poczucie słabości, utrudniony oddech;
  • stanów psychotycznych;
  • stanów autystycznych;
  • myśli i prób samobójczych;
  • natrętnych myśli.

Stowarzyszenie Pomorskie Centrum Terapeutyczno – Prawne INTERIOS

© 2018