loading

Show info

Współfinansowano ze środków
Funduszu Sprawiedliwości,
którego dysponentem jest
Minister Sprawiedliwości

STOP PRZEMOCY WOBEC DZIECI

Rola rodzica dziecka, które przeżyło traumę

O Traumie

Rola rodzica dziecka, które przeżyło traumę

Jeśli twoje dziecko doświadczyło traumy z powodu krzywdy napotykanej od innych, z powodu nagłego, krytycznego zdarzenia lub przemocy rówieśniczej twoja postawa i sposób, w jaki reagujesz, mogą być wystarczające do tego, aby dziecko poradziło sobie z tą trudną sytuacją i nie rozwinęło objawów stresu pourazowego. Najtrudniejsze jest dla dziecka poczucie osamotnienia i bezradności.

 

To, co możesz zrobić w kontakcie z dzieckiem po doświadczeniu traumy:

  • towarzysz dziecku ze spokojem;
  • nie uciekaj od rozmowy o tym, co przydarzyło się dziecku;
  • daj przestrzeń dziecku, aby mogło mówić o zdarzeniu, ale również odtwarzało je w snach, zabawie, rysunku, wspomnieniach;
  • bądź empatyczny i dociekliwy w rozumieniu tego, co się stało;
  • próbuj wyjaśniać to zdarzenie i pomagaj dziecku w nazywaniu tego, co się stało, aby nie pozostawało samo z cierpieniem i przerażeniem;
  • podkreślaj, że to, co się wydarzyło już minęło i nic już dziecku nie zagraża, zapewniaj poczucie bezpieczeństwa;
  • upewniaj dziecko, że nie jest samo, że ma w tobie oparcie i może liczyć na pomoc od ciebie lub że będziesz szukać potrzebnej pomocy;
  • podkreślaj zasoby dziecka, koncentruj się na mocnych stronach, pozytywnych cechach;
  • pozostawaj w kontakcie z osobami opiekującymi się dzieckiem poza domem (przedszkole, szkoła), poinformuj o zdarzeniu, aby otoczenie było przygotowane na różne reakcje dziecka;
  • obserwuj, czy dziecko nie rozwija niepokojących zachowań.

 

Przejawy rozwijającego się zespołu stresu pourazowego to:

  • jeśli dziecko kontaktuje się z sytuacją przypominającą traumatyczne wydarzenie (np. widzi pasa, a zostało wcześniej ugryzione) reaguje silnym lękiem lub fizjologicznie (moczy się, zanieczyszcza, a wcześniej już tego nie robiło);
  • uporczywie unika tematów związanych z traumą, nie chce o tym myśleć, ani rozmawiać; Pamiętaj, o tym, że trauma potrzebuje być w jakikolwiek sposób opowiedziana;
  • dziecko jest wyraźnie mniej reaktywne: wycofuje swoje dotychczasowe zainteresowania, jest obojętne, apatyczne czy chłodne emocjonalnie;
  • przejawia objawy wzmożonego pobudzenia: ma trudności z zasypianiem, z koncentracją uwagi, zapamiętywaniem, wykonywaniem efektywnie dotychczasowych obowiązków, co nie sprawiało mu trudności;
    w zachowaniu dziecka zauważasz inne niż dotąd reakcje: czujność, drażliwość, wybuchowość, agresywność.

 

W sytuacji, kiedy obserwujesz w/w objawy lub reakcje u twojego dziecka lub kiedy masz jakiekolwiek niepokoje związane z tym, co dzieje się z twoim dzieckiem, nie obawiaj się zwrócić po pomoc do specjalisty. Psycholog, psychoterapeuta pomoże ci odpowiedzieć na nurtujące cię pytania, udzieli ci potrzebnego wsparcia, a często zaproponuje podjęcie konkretnych rozwiązań w sytuacji kryzysu. Szczególnej interwencji wymaga sytuacja, gdy dziecko (a może ty również) doświadcza krzywdy w najbliższym otoczeniu, w sytuacji przemocy w twojej rodzinie. Konieczne jest wówczas podjęcie działań, aby przerwać błędne koło traumy. Jest to niezbędnym warunkiem do tego, aby została zapoczątkowana zmiana w funkcjonowaniu, aby odzyskać utracone poczucie ufności i bezpieczeństwa oraz powrócić do emocjonalnej równowagi.

Stowarzyszenie Pomorskie Centrum Terapeutyczno – Prawne INTERIOS

© 2018